Over het adopteren van dieren uit het buitenland

Iedereen kent ze wel: die foto’s van verwaarloosde, magere, zielige honden en katten zwervend op straat of in een asiel in het buitenland. Hartverscheurend. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er veel initiatieven ontstaan zijn om deze dieren naar Nederland te halen, met als doel ze hier een beter leven te geven. Meestal gaat het dan om stichtingen die samenwerken met een opvangcentrum ter plaatse, maar ook sommige particulieren nemen een zwerfhond of -kat mee na een vakantie in het buitenland. Het is heel begrijpelijk dat het leed van zwerf- en asieldieren veel mensen raakt. Maar er zitten nogal wat haken en ogen aan het adopteren van een dier uit het buitenland. Laat u zéér goed informeren voordat u tot een dergelijke adoptie overgaat!

 

De eerste reden hiervoor is dat dieren die afkomstig zijn uit het buitenland infecties bij zich kunnen dragen die gevaarlijk zijn voor andere huisdieren. En het verraderlijke hieraan: het dier kan drager zijn maar pas maanden of zelfs jaren later ziek worden! Al die tijd vertoont het dier geen ziekteverschijnselen, maar is wel besmettelijk. Voorbeelden van dergelijke ziekten bij honden zijn babesiose en ehrlichiose. Deze ziekten worden overgebracht door teken die tegenwoordig ook in Nederland voorkomen, waardoor verspreiding van de ziekte ook hier kan plaatsvinden. Om import van dergelijke ziekten, en verdere verspreiding te voorkomen, is het belangrijk dat de dieren vrij zijn van deze ziekten vóórdat ze naar Nederland komen. In de meeste gevallen wordt dit niet getest of gecontroleerd! Wordt bij thuiskomst duidelijk dat het dier drager is van de infectie, dan kan het heel lastig of onmogelijk zijn om het weer beter te maken.

 

Een tweede reden is dat sommige ziekten van dieren op mensen kunnen worden overgedragen. Deze ziekten worden zoönosen genoemd. Een bekend voorbeeld is rabiës (hondsdolheid), ook voor mensen een potentieel dodelijke ziekte. Alle honden en katten die vanuit het buitenland naar Nederland komen, moeten verplicht gevaccineerd zijn tegen rabiës. Of Leishmania, een ziekte die in tropische landen veel voorkomt. Wij zien in de praktijk regelmatig geadopteerde honden die drager van Leishmania blijken te zijn. Heel vervelend! Een nieuwe eigenaar adopteert met een goed hart en goede bedoelingen een zwerfhond uit het buitenland, maar wordt opgescheept met een chronisch ziek dier en hoge kosten. De stichtingen die deze dieren importeren doen vaak heel makkelijk over Leishmania, maar de realiteit kan compleet anders uitpakken. Bovendien is het potentieel gevaarlijk voor mensen. De zandvliegjes die Leishmania verspreiden tussen honden of tussen honden en mensen, komen nu nog alleen in zuidelijke landen voor (bv rond de middellandse zee) maar met de steeds stijgende temperaturen komt de zandvlieg elk jaar dichterbij, en daarmee het risico voor besmetting van de mens ook.

 

Gelukkig zien we in de praktijk regelmatig hele lieve, leuke honden uit het buitenland, maar dat is niet altijd zo: een derde probleem waar nieuwe eigenaren mee geconfronteerd kunnen worden, is dat deze dieren niet altijd goed gesocialiseerd zijn. Eenmaal geadopteerd blijken ze bijvoorbeeld onzindelijk te zijn, slecht te luisteren of angstig gedrag te vertonen. Deze dieren zijn vaak getraumatiseerd door alles wat ze meegemaakt hebben, en worden daardoor niet altijd de gezellige huisgenoot die men voor ogen had. De keuze voor de aanschaf van een hond is zeer belangrijk, kijk goed naar welk ras, type, karakter, leeftijd enz bij uw specifieke (gezins)situatie past, laat u desgewenst informeren door een deskundige. Het “redden van een zielig dier” is vaak de motivatie om een hond of kat uit het buitenland te adopteren, maar het is geen garantie dat díe hond of kat ook het beste bij u en uw situatie past. En u zit er wel heel wat jaren aan vast.

 

Tot slot verandert de situatie ter plekke niet door de dieren naar Nederland te halen. Voor díe dieren verbetert hun leven natuurlijk aanzienlijk, maar het zou beter zijn om ter plaatse de enorme aantallen zwerfdieren te voorkómen. Bijvoorbeeld door castratieprogramma’s op te zetten of te sponsoren. Mocht u toch een hond of kat uit het buitenland willen adopteren, laat u dan alstublieft goed informeren! Vraag vooral ook naar uitslagen van (bloed)onderzoeken die gedaan zijn naar tropische ziekten, en zorg dat u eerst vrijblijvend met het dier kunt kennismaken, vóórdat u een definitieve beslissing neemt (of moet nemen). Mocht u vragen hebben over de onderzoeken of uitslagen, schroom dan niet contact met ons op te nemen, we helpen u graag!